دکتری عمومی پزشکی رشتهٔ پرمتقاضی
معرفی رشته
نمرهها از ۵ و بر پایهٔ جمعبندی تجربهٔ فارغالتحصیلان و وضعیت بازار کار است، نه یک سنجش رسمی.
حدود ۶.۵ تا ۷ سال تا دکترای عمومی؛ با تخصص ۱۱ تا ۱۳ سال و با فوقتخصص بیشتر.
دو سال علوم پایه و امتحان جامع، یک سال فیزیوپاتولوژی، حدود دو سال کارآموزی (استاجری) و یکونیم سال کارورزی (اینترنی) با کشیک شبانه. بعد از فارغالتحصیلی طرح اجباری (بسته به منطقه ۱ تا ۲ سال) و سپس اگر بخواهید، آزمون دستیاری برای تخصص. رقابت دستیاری امروز از خود کنکور سختتر است و بسیاری چند سال پشت کنکور تخصص میمانند.
پزشک عمومی در ایران بدون تخصص درآمد متوسطی دارد و اغلب در درمانگاه، اورژانس یا طرح مشغول است؛ جهش درآمدی معمولاً بعد از تخصص اتفاق میافتد. تقاضا برای پزشک همچنان بالاست و بیکاری تقریباً صفر است، اما توزیع درآمد بین رشتههای تخصصی بسیار نابرابر است.
- استقامت جسمی و تحمل بیخوابی و کشیک
- حافظه قوی و مطالعه مستمر و طولانیمدت
- مهارت ارتباطی و همدلی با بیمار مضطرب یا عصبانی
- تصمیمگیری زیر فشار و پذیرش مسئولیت جان دیگران
- دقت در جزئیات و تفکر تشخیصی (تحلیل نشانهها به سمت علت)
- طولانیترین مسیر تحصیلی گروه تجربی؛ ورود جدی به بازار کار معمولاً بعد از ۳۰ سالگی
- تعهد خدمت و طرح، محدودیت جغرافیایی چندساله ایجاد میکند
- مواجهه مستمر با مرگ، درد و شکایتهای حقوقی؛ فرسودگی شغلی در ایران شایع است
- برای مهاجرت باید آزمونهای سنگین کشور مقصد (USMLE، PLAB، AMC و…) را بگذرانید و معمولاً رزیدنسی را از نو شروع کنید
- آیا حاضرم تا میانه دهه سوم زندگیام درس بخوانم و درآمد جدی نداشته باشم؟
- با دیدن خون، زخم، بوی بیمارستان و مرگ چه میکنم؟
- آیا پزشکی را خودم میخواهم یا انتظار خانواده و جامعه است؟
- اگر فقط پزشک عمومی بمانم و تخصص قبول نشوم، باز هم از این انتخاب راضیام؟
دانشگاههای پذیرندهٔ دکتری عمومی پزشکی ۸۴ دانشگاه
چیزی با این جستوجو پیدا نشد.
نوشتههای شما درباره این رشته
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفری باشید که تجربهاش را مینویسد.